Trekpleister van het park
De Nubische giraffe, ooit Rothschild-giraffe genoemd
Ongeveer 2.250 ervan leven in Murchison Falls, de grootste populatie die nog in het wild bestaat. Vijftien jaar geleden waren er minder dan 300 in heel Oeganda. Dit is wat het dier is, waarom het drie namen heeft gehad, en waar het herstel vandaan kwam.
Eén dier, drie namen
Als je over giraffen in Oeganda hebt gelezen heb je al deze drie namen ontmoet, vaak op dezelfde pagina, en ze verwijzen naar hetzelfde dier.
Rothschild's giraffe werd beschreven als een eigen ondersoort en genoemd naar Walter Rothschild. Genetisch onderzoek toonde later aan dat het identiek was aan de Nubische giraffe, en omdat Nubisch de oudere naam is nam die voorrang. Rothschild's was geen geldige taxon meer en werd een lokale populatie Nubische giraffe.
Toen op 21 augustus 2025 de IUCN Species Survival Commission's Giraffen- en Okapi-specialistengroep meer dan een decennium debat beëindigde en vier giraffesoorten erkende in plaats van één. Nubische giraffe is nu een ondersoort van de noordelijke giraffe, Giraffa camelopardalis. Dat is waarom borden in het park, gidsen en sommige materiaal van de Uganda Wildlife Authority zelf nog steeds Rothschild's zeggen: het dier veranderde niet, de classificatie wel, twee keer.
Hoe herken je er een
De onderbenen verraden het. Nubia-giraffen dragen grote kastanjebruine vlekken met scherpe, grotendeels complete randen, en de vlekking stopt rond de hoeven en bereikt de hoeven bijna nooit. Het resultaat is een paar blanke poten die eruitzien als witte sokken, en geen andere giraffe in Oost-Afrika draagt ze.
Kijk ook naar de kop. Dit is de enige giraffe die geboren wordt met vijf ossicones in plaats van twee: één extra in het midden van het voorhoofd, en een kleiner paar achter de oren. Bij een oude stier is het centrale exemplaar overduidelijk zodra je weet waar je moet kijken.
De vlekken zelf hebben vaak lichtere lijnen die erin uitstralen, wat het gemakkelijkst te zien is in plat ochtendlicht in plaats van op het heetst van de dag.
Waar ze nu leven, en hoeveel
De Uganda Wildlife Authority's State of Wildlife Resources in Uganda 2026 telt 2.250 Nubia-giraffen in Murchison Falls, uit een landelijk totaal van 2.519 verspreid over vier beschermde gebieden. De Giraffe Conservation Foundation komt onafhankelijk tot dezelfde cijfers en noemt het park, in het bijzonder de noordelijke helft, de grootste populatie Nubia-giraffen in het wild.
De schaal van het herstel is waar je even bij stil moet staan. In 2010 overleefden minder dan 300 in het hele land, in twee populaties. De nationale telling steeg toen via 880, 2.072 en 2.414 tot het huidige cijfer.
De tellingen lijken tussen 2023 en 2025 te zijn gedaald. UWA's eigen interpretatie is dat veranderingen in het landschap de zichtbaarheid in een sterk overwoekerd park verminderen in plaats van dat dieren verloren gaan. Monitoring hier vertrouwt niet langer op luchttellingen: individuele giraffen worden aan hun vachtpatronen herkend met patroonherkennissoftware, dus dezelfde dier kan jaar na jaar herkend worden.
Murchison is waar de anderen vandaan kwamen
Elke andere Nubia-giraffe-populatie in Oeganda is teruggevoerd op dit park. Vijftien dieren gingen in 2015 naar Lake Mburo. Zeven en dertig werden tijdens Operation Twiga I en II in 2016 en 2017 over de Nijl naar de zuidelijke oever van Murchison zelf verplaatst. Veertien gingen in 2018 naar Kidepo, en meer volgden naar Pian Upe in 2019 en 2020.
De rivieroversteken waren meer belangrijk dan de getallen doen vermoeden. UWA's beheerplan registreert dat giraffen nooit eerder ten zuiden van de Victoria Nile waren gedocumenteerd voordat die translokatie plaatsvond, dus de kudde op de zuidelijke oever is een opzettelijk gecreëerde populatie in plaats van een herstelde.
Ze zien
Het grasland van de noordelijke oever is waar de dichtheid het hoogst is, en giraffen behoren tot de gemakkelijkste grote dieren om daar te vinden omdat ze staand in het open eten en zichtbaar zijn op afstand. Je hebt geen geluk nodig voor deze, wat we niet kunnen zeggen over de leeuwen en luipaarden van het park.
Vroeg in de ochtend geeft je het licht dat het vachtpatroon goed laat zien en de uren wanneer de dieren bewegen in plaats van zich uit de hitte terug te trekken. Onze wildpagina stelt de realistische kansen voor al het andere in het park op een bezoek van drie nachten uiteen.
Wat bedreigt ze
De Giraffe Conservation Foundation noemt twee dreigingen: strikken, die giraffen vangen die niet het beoogde doelwit waren, en olie-extractie binnen en rond het park. Geen van beide is hypothetisch hier.
De foundation is nu voor het eerst de seizoensgebonden giraffe-bewegingen van het park aan het uitkaarten, wat belangrijk is omdat je infrastructuur niet om een dier kunt routeren wiens bewegingen niemand heeft geregistreerd.